1. Ingevolge artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan de voorzieningenrechter van het College, hangende de beslissing op bezwaar indien van die beslissing beroep bij het College openstaat, op verzoek een voorlopige voorziening treffen, indien onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist. Voor zover in deze uitspraak een oordeel wordt gegeven over de rechtmatigheid van het bestreden besluit, is sprake van een voorlopig oordeel dat het College niet bindt in een eventuele bodemprocedure.

2. Verzoeker heeft een spoedeisend belang bij het treffen van een voorlopige voorziening: de intrekking van de chauffeurskaart heeft tot gevolg dat verzoeker met ingang van 15 augustus 2013 niet meer als taxichauffeur mag werken.

3. Het verzoek strekt ertoe om de intrekking van de chauffeurskaart te schorsen, hangende het bezwaar hiertegen. Verzoeker onderbouwt zijn verzoek als volgt. Door intrekking van zijn chauffeurskaart dreigt verzoeker zijn baan en daarmee zijn inkomen te verliezen. Verzoeker en zijn gezin raken hierdoor gedupeerd. Daarnaast moet verzoeker een nieuwe baan zoeken, hetgeen gezien zijn leeftijd, de arbeidsmarkt, en het feit dat hij al tien jaar als taxichauffeur werkzaam is, geen gemakkelijke opgave is. Bovendien wordt voor veel functies een VOG gevraagd. Verzoeker is van mening dat bij zijn indiensttreding bij zijn huidige werkgever in mei 2013 alle strafbare gedragingen, die nu aan de basis liggen van de voorgenomen afwijzing van de VOG, al waren begaan en er dus geen sprake is van nieuwe redenen om de VOG af te wijzen.

4.

Verweerder stelt zich op het standpunt dat verzoeker niet binnen de gestelde termijn een nieuwe VOG heeft overgelegd. Volgens verweerder is voorshands niet gebleken van bijzondere omstandigheden die aanleiding zouden geven om niet tot intrekking van de chauffeurskaart over te gaan. Er is immers sprake van meerdere relevante justitiële gegevens. Dat verzoeker door het intrekken van de chauffeurskaart zijn werk niet meer kan doen en daardoor in financiële problemen komt, is geen omstandigheid die in het bijzonder verzoeker treft; dit geldt immers voor elke chauffeur wiens kaart wordt ingetrokken. Uit het oogpunt van bescherming van het maatschappelijk belang is het ongewenst dat taxichauffeurs die niet kunnen aantonen dat zij aan de eis van betrouwbaarheid voldoen, en daarmee niet kunnen aantonen dat hun de zorg voor het welzijn en de veiligheid van passagiers kan worden toevertrouwd, de bevoegdheid behouden om als chauffeur werkzaam te zijn. Tegen die achtergrond weegt het belang van verzoeker om zijn beroep te kunnen blijven uitoefenen minder zwaar dan het algemeen belang om hem dit niet langer toe te staan.

3.

1.

6.

Indien Onze Minister vermoedt dat de bestuurder van een auto waarmee taxivervoer wordt verricht, niet meer voldoet aan de eisen voor het afgeven van (…) een verklaring omtrent het gedrag (…) kan Onze Minister verlangen dat die bestuurder (…) opnieuw verzoekt om afgifte van een verklaring omtrent het gedrag. De bestuurder overlegt binnen een door Onze Minister vast te stellen termijn (…) de nieuwe verklaring omtrent het gedrag.

6. De voorzieningenrechter oordeelt dat hetgeen verzoeker heeft aangevoerd geen aanleiding geeft voor het treffen van een voorlopige voorziening en het verzoek zal dan ook worden afgewezen. De voorzieningenrechter overweegt daartoe als volgt.