6.1 Op het verzamelcentrum van appellante worden runderen aangeboden en verhandeld. Een groot deel van de runderen, waaronder alle stieren, wordt als slachtrunderen direct afgevoerd naar de slachterij. Een relatief klein deel wordt als weiderunderen afgevoerd naar een vetweiderijbedrijf om aldaar te worden afgemest. Ook deze zijn uiteindelijk bestemd voor de slacht.

In de (begripsomschrijvingen van de) Regeling preventie wordt uitdrukkelijk onderscheid gemaakt tussen enerzijds weiderunderen, te weten vrouwelijke runderen, ouder dan 12 maanden, die kennelijk zijn bestemd om te worden afgevoerd naar een vetweiderijbedrijf, en slachtrunderen, runderen die kennelijk zijn bestemd voor de slacht. Het gaat hier dus om verschillende diercategorieën in de zin van de Regeling preventie. De enkele omstandigheid dat alle runderen (uiteindelijk) voor de slacht zijn bestemd maakt dit niet anders. Het College wijst er verder op dat ook in Richtlijn 64/432/EEG onderscheid wordt gemaakt tussen slachtrunderen (die direct naar de slacht gaan) en gebruiksdieren (die onder meer voor de vleesproductie bestemd zijn).

Vast staat dat appellante in haar veehandelscentrum herhaalde malen tegelijkertijd zowel slachtrunderen als weiderunderen in de zin van de Regeling preventie heeft verzameld. Het gaat er daarbij, anders dan appellante veronderstelt, niet om dat stieren in het weideblok zijn aangevoerd, maar dat de runderen die naar het vetweiderijbedrijf gaan niet apart worden gehouden van de runderen die rechtsreeks naar de slacht gaan (waaronder alle stieren). Dit betekent dat verweerder zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat appellante herhaaldelijk in strijd heeft gehandeld met artikel 38, eerste lid, van de Regeling preventie. Gelet hierop was verweerder bevoegd om tot handhavend optreden over te gaan. Naar het oordeel van het College heeft verweerder in dit geval, met het oog op de gewenste naleving van de overtreden verbodsbepaling, op goede gronden voor het opleggen van een dwangsom gekozen.

In het betoog van appellante dat haar handelwijze geen verhoogd risico op verspreiding van besmettelijke dierziekten met zich brengt, heeft verweerder terecht geen aanleiding gezien om van handhavend optreden af te zien. Verweerder heeft, naar aanleiding van de door het College gevraagde inlichtingen, de ratio van het verbod tot het samenbrengen van enerzijds slachtrunderen en anderzijds weiderunderen die van een verzamelcentrum via een vetweiderijbedrijf naar de slachterij gaan, nader toegelicht en daarmee de stelling dat het gaat om verschillende diercategorieën nader onderbouwd. Met name heeft verweerder erop gewezen dat weiderunderen die na verblijf in een verzamelcentrum terug naar een primair bedrijf gaan, dierziektetechnisch gezien een risico zijn, omdat zij tijdens het verblijf in een verzamelcentrum – waar dieren van verschillende herkomst bijeengebracht worden - ziekten kunnen oplopen en in het primaire bedrijf verspreiden. Daarom is de mogelijkheid om weiderunderen op grond van artikel 46 Regeling preventie naar een vetweiderijbedrijf af te voeren om afgemest te worden voor de slacht, met strikte waarborgen omgeven. Zo is vereist dat de vervoerder, het verzamelcentrum en het vetweiderijbedrijf deelnemen aan een kwaliteitsysteem dat mede gebaseerd is op artikel 38 Regeling preventie en is gericht op het apart laten verblijven van weiderunderen in een verzamelcentrum..Door geen contacten tussen de weiderunderen en andere diercategorieën toe te staan, wordt het risico van terugvoeren van een verzamelcentrum naar een primair bedrijf zo klein mogelijk gehouden. Om deze reden houdt verweerder strikt vast aan het voorschrift dat verschillende diercategorieën niet in een verzamelcentrum mogen worden samengebracht. Het College ziet geen reden om aan de juistheid van dit betoog van verweerder in twijfel te trekken. De door appellante overgelegde verklaringen van dierenartsen werpen geen ander licht op deze kwestie.

Weliswaar kan uit de door appellante overgelegde stukken worden afgeleid dat vanuit de sector wordt aangedrongen op herziening of versoepeling van de regels op het gebied van (onder meer) de preventie van besmettelijke dierziekten, maar nu er nog geen concreet vooruitzicht bestaat dat het nu in geding zijnde voorschrift van de Regeling preventie wordt afgeschaft of versoepeld, ziet het College geen aanleiding voor het oordeel dat verweerder niet zou mogen vasthouden aan onverkorte naleving van het verbod op het bijeen brengen van verschillende diercategorieën in een verzamelcentrum.

6.6 Niet in geschil is dat appellante na het opleggen van de last onder dwangsom bij besluit van 31 mei 2011 andermaal het verbod genoemd in artikel 38, eerste lid, van de Regeling preventie heeft overtreden. Daarmee staat vast dat de dwangsom van rechtswege is verbeurd. Er zijn het College geen omstandigheden gebleken op grond waarvan verweerder geheel of gedeeltelijk van invordering van de verbeurde dwangsom had moeten afzien.Dit betekent dat verweerder ook de invorderingsbeslissing terecht heeft gehandhaafd.

Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.