1.1.

Bij de onder het procesverloop genoemde uitspraak van 8 oktober 2019 heeft de Raad de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 12 december 2017, 17/2524 en 17/2525, bevestigd. Inhoudelijk ging dat over besluiten van het college tot intrekking van bijstand en tot terugvordering van kosten van bijstand over de periode van 10 december 2016 tot en met 11 januari 2017. Daaraan lag ten grondslag dat verzoeker in vervangende hechtenis had gezeten en om die reden geen recht op bijstand had.

1.2.

Verzoeker heeft ter onderbouwing van zijn herzieningsverzoek – kort samengevat – naar voren gebracht dat de Raad ten onrechte heeft geoordeeld dat hij onder de werkingssfeer van artikel 13, aanhef en onder a, van de Participatiewet valt. Door een administratieve fout heeft hij ten onrechte 33 dagen in detentie verbleven, zodat niet gezegd kan worden dat hij ‘rechtens’ van zijn vrijheid is ontnomen. Voorts is sprake geweest van zeer gebrekkige rechtsbijstand. Verzoeker is ook een civiele schadevergoedingsprocedure gestart.

2.1.

Op grond van artikel 8:119, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan de Raad op verzoek van een partij een onherroepelijk geworden uitspraak herzien op grond van feiten en omstandigheden die:

a. hebben plaatsgevonden vóór de uitspraak,

b. bij de indiener van het verzoekschrift vóór de uitspraak niet bekend waren en redelijkerwijs niet bekend konden zijn, en

c. waren zij bij de bestuursrechter eerder bekend geweest, tot een andere uitspraak zouden hebben kunnen leiden.

2.2.

Volgens vaste rechtspraak (zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Raad van 23 april 2014, ECLI:NL:CRVB:2014:1360) dient het bijzondere rechtsmiddel van herziening er niet toe om een hernieuwde discussie over de desbetreffende uitspraak te voeren of te openen, maar om een rechterlijke uitspraak die berust op een naderhand onjuist gebleken feitelijk uitgangspunt te herstellen. Dit kan alleen indien is voldaan aan de strikte, cumulatieve voorwaarden van artikel 8:119, eerste lid, van de Awb.

2.3.

Verzoeker heeft bij het verzoek om herziening geen feiten of omstandigheden genoemd die vóór de uitspraak niet bij hem bekend waren en redelijkerwijs niet bekend konden zijn. Verzoeker beoogt in feite een hernieuwde discussie over de uitspraak van de Raad van 8 oktober 2019. Uit wat in 2.2 is overwogen volgt dat het middel van herziening daar niet toe kan strekken.

2.4.

Uit 2.1 tot en met 2.3 volgt dat het verzoek om herziening moet worden afgewezen.