In zijn akte heeft [appellant] aangevoerd dat hij als gevolg van een vergissing van de gerechtsdeurwaarder van zijn advocaat is opgenomen als procespartij in de dagvaarding in hoger beroep in plaats van de bewindvoerder. Zijn advocaat heeft dit niet opgemerkt. Dit kan volgens [appellant] , niet leiden tot niet-ontvankelijkheid. Hij heeft zelf geen invloed gehad op deze vergissing. Daarbij gaat het om het behoud van zijn woning en het zou disproportioneel zijn als [appellant] het slachtoffer wordt van deze vergissing. Daarnaast is bij Rochdale genoegzaam bekend dat [appellant] onder bewind staat. Het hoger beroep is in overleg met de bewindvoerder ingesteld en deze heeft, blijkens een e-mail van 29 juli 2020 daartoe toestemming verleend. Rochdale is dan ook niet benadeeld door een verkeerde tenaamstelling in de dagvaarding in hoger beroep en er kan geen verwarring zijn geweest. Het belang van Rochdale is door deze enkele vergissing niet geschaad. Rochdale heeft zich tegen deze stellingen verweerd.

Het hof is van oordeel dat [appellant] niet kan worden ontvangen in zijn hoger beroep. Vast staat dat de bewindvoerder zich in de appeldagvaarding niet namens [appellant] als formele procespartij heeft gepresenteerd. De door [appellant] geschetste gang van zaken als gevolg van een vergissing van de gerechtsdeurwaarder komt voor risico van [appellant] . Bovendien kan in de overgelegde e-mail van de bewindvoerder van 29 juli 2020 aan de advocaat van [appellant] niet worden gelezen dat de bewindvoerder de procedure thans als formele procespartij wenst over te nemen. De overige door [appellant] aangevoerde stellingen kunnen niet tot een ander oordeel leiden.

De conclusie luidt dat [appellant] niet ontvankelijk zal worden verklaard in het hoger beroep. Als de in het ongelijk gestelde partij moet [appellant] de kosten van het hoger beroep dragen.