Partijen hebben een geschil in verband met een door [appellante] eind 2012 voor een bedrag van € 3.050,00 van [geïntimeerde] gekochte en door [geïntimeerde] begin 2013 aan [appellante] geleverde Auping boxspringset. Op de overeenkomst zijn – volgens de desbetreffende factuur – de Algemene Voorwaarden van de Centrale Branchevereniging Wonen van toepassing (verder: de algemene voorwaarden).

Stellende dat de boxspringset niet aan de overeenkomst beantwoordt, heeft [appellante] in eerste aanleg onder meer gevorderd dat voor recht wordt verklaard dat voormelde overeenkomst is ontbonden, althans dat die overeenkomst zal worden ontbonden, dat het aankoopbedrag van de boxspringset en van een bij [geïntimeerde] aangeschafte matraswig door [geïntimeerde] aan [appellante] zal worden terugbetaald en dat [geïntimeerde] zal worden veroordeeld tot de vergoeding van door [appellante] geleden schade en gemaakte kosten. [geïntimeerde] heeft tegen de vorderingen verweer gevoerd en in reconventie van [appellante] de vergoeding van de door [geïntimeerde] gemaakte werkelijke proceskosten gevorderd. Na bewijslevering (in conventie) ingevolge het bestreden tussenvonnis en verdere wisseling van stukken heeft de kantonrechter bij het bestreden eindvonnis de vorderingen over en weer afgewezen. [appellante] en [geïntimeerde] werden veroordeeld in de proceskosten in conventie respectievelijk in reconventie en in een door [geïntimeerde] opgeworpen incident.

In dit incident vordert [geïntimeerde] dat het hof [appellante] niet-ontvankelijk zal verklaren (naar het hof begrijpt:) in haar vordering althans zich onbevoegd verklaart om daarvan kennis te nemen. [geïntimeerde] legt hieraan ten grondslag dat [appellante] op grond van artikel 19 van de algemene voorwaarden het geschil aan de Geschillencommissie Wonen te Den Haag (verder: de Geschillencommissie) had dienen voor te leggen, dat [appellante] dat alsnog zal hebben te doen en dat [appellante] daarom niet-ontvankelijk is in haar vordering althans het hof niet bevoegd is om daarvan kennis te nemen.

[appellante] heeft tegen de vordering verweer gevoerd.

Het hof zal de vordering afwijzen, omdat voormeld artikel van de algemene voorwaarden (dat overigens niet in alle overgelegde versies van de algemene voorwaarden een duidelijke nummering heeft) de consument slechts de mogelijkheid biedt, doch hem geenszins verplicht, de zaak bij de Geschillencommissie aanhangig te maken. Het stond en staat [appellante] dan ook vrij de zaak aan de burgerlijke rechter voor te leggen.

[geïntimeerde] zal, als de in het ongelijk gestelde partij, bij het te wijzen eindarrest in de kosten van het incident worden veroordeeld.

Het hof zal de hoofdzaak naar de rol verwijzen voor memorie van antwoord. Omdat [geïntimeerde] voor het dienen van antwoord reeds termijnen van zes en vier weken heeft gehad en op de voor memorie van antwoord bepaalde datum, 28 juli 2020, dit evident kansloze incident heeft opgeworpen, zal hem thans voor antwoord een termijn van slechts vier weken worden gegeven. Behoudens klemmende redenen zal vervolgens geen uitstel meer worden verleend.

In de hoofdzaak zal iedere verdere beslissing worden aangehouden.