Aan belanghebbende is een naheffingsaanslag in de belasting van personenauto’s en motorrijwielen (hierna: BPM) opgelegd ten bedrage van € 4.467.

Na daartegen gemaakt bezwaar, heeft de Inspecteur bij uitspraak op bezwaar de naheffingsaanslag gehandhaafd.

Het tegen deze uitspraak op bezwaar ingestelde beroep is door de Rechtbank ongegrond verklaard.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld.

Het onderzoek ter (digitale) zitting in hoger beroep heeft plaatsgevonden op 26 november 2020. Daarbij zijn verschenen en gehoord: mr. [A] als de gemachtigde van belanghebbende, bijgestaan door [B] , alsmede namens de Inspecteur mr. [C] en mr. [D] .

Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt dat aan deze uitspraak is gehecht.

Belanghebbende heeft op 5 april 2018 in Duitsland een gebruikte personenauto gekocht van het merk Land Rover, type Range Rover Sport 4.4 SDV8 HSE Dynamic (VIN: [00000] ); hierna: de auto) voor een bedrag van € 52.000.

De auto is in Duitsland op 24 juni 2014 voor het eerst toegelaten op de openbare weg.

Belanghebbende heeft ter zake van de auto op 13 april 2018 aangifte voor de BPM gedaan. Dit met het oog op het doen registreren van de auto in het Nederlandse kentekenregister. In overeenstemming met deze aangifte heeft belanghebbende een bedrag van € 8.810 aan BPM voldaan. De auto had ten tijde van de aangifte een kilometerstand van 75.605.

De Inspecteur heeft uitgaande van een handelsinkoopwaarde van de auto van € 45.798, en een historische nieuwprijs van € 146.900 de afschrijving berekend op 68,82 %. Rekening houdend met een bruto BPM bedrag van € 42.582, heeft de Inspecteur de door belanghebbende ter zake van de registratie van de auto verschuldigde BPM berekend op 31,18 % van € 42.582 = € 13.277. Dat leidde volgens de Inspecteur tot een naheffing van (€ 13.277 -/- € 8.810 =) € 4.467. Het tegen de naheffingsaanslag gerichte bezwaar van belanghebbende is door de Inspecteur bij uitspraak op bezwaar ongegrond verklaard.

De klachten van belanghebbende tegen de uitspraak op bezwaar zijn door de Rechtbank verworpen.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld.

In hoger beroep is tussen partijen in geschil of de naheffingsaanslag tot een te hoog bedrag is vastgesteld. Belanghebbende beantwoordt die vraag bevestigend en de Inspecteur ontkennend.

Belanghebbende stelt dat aftrek wegens schade terecht is wegens steenslag, ingevreten fecaliën, ontbrekende onderhoudsboekjes, krassen, beschadigde velgen, deuken, roest, krassen in de ruiten, versleten banden en een vervuild interieur. Daarbij heeft belanghebbende met name gewezen op de bij het hogerberoepschrift gevoegde foto’s. Voorts heeft belanghebbende gesteld dat van achterstallig onderhoud sprake is. Belanghebbende heeft ter zitting van het Hof zijn grief dat sprake is van beleid dat zijn grondslag vindt in innameprotocollen uitdrukkelijk en ondubbelzinnig ingetrokken.

De Inspecteur wijst ter onderbouwing van zijn stelling dat van schade geen sprake is op het taxatierapport van de deskundige van DRZ en de daarbij gevoegde foto’s. Hij bestrijdt dat sprake is van achterstallig onderhoud van de auto.

Belanghebbende concludeert tot vernietiging van de uitspraak van de Rechtbank, de uitspraak op bezwaar en de naheffingsaanslag.

De Inspecteur concludeert tot bevestiging van de uitspraak van de Rechtbank.

Ingevolge artikel 10, lid 1, van de Wet op de belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992 (hierna: Wet BPM) wordt, voor zover hier van belang, met betrekking tot gebruikte personenauto’s het op de voet van artikel 9 Wet BPM bepaalde bedrag aan BPM berekend met inachtneming van een vermindering (de afschrijving). In de volgende leden van artikel 10 is de wijze van berekening van de vermindering nader uitgewerkt.

Een redelijke verdeling van de bewijslast brengt mee dat de belastingplichtige die stelt recht te hebben op een vermindering van BPM, de daarvoor benodigde feiten moet stellen en bij betwisting aannemelijk moet maken. Artikel 110 VWEU verzet zich niet tegen deze bewijslastverdeling. De belastingplichtige moet wel voldoende gelegenheid worden geboden het van hem verlangde bewijs te leveren (vgl. onder meer HR 17 januari 2020, nr. 18/03802, ECLI:NL:HR: 2020:63).

In hoger beroep is tussen partijen – naar zij ter zitting desgevraagd hebben verklaard – niet in geschil dat de bruto BPM € 42.582 bedraagt, de handelsinkoopwaarde van de auto (zonder schade) € 45.798 beloopt en de historische nieuwprijs ervan € 146.900. Voorts heeft belanghebbende ter zitting verklaard dat niet 100% van de gecalculeerde schade van € 15.837 als vermindering (afschrijving) in aanmerking moet worden genomen, maar 72% ervan, derhalve € 11.403.

Bij de beantwoording van de vraag of belanghebbende het bewijs met betrekking tot de door hem gestelde schade heeft geleverd, overweegt het Hof als volgt.

Naar het oordeel van het Hof stelt belanghebbende terecht dat voor zover in een gehanteerde koerslijst wordt gedifferentieerd naar waardeverminderingsfactoren, zoals veroudering, merk, model, kilometerstand, type aandrijving, technische staat of staat van onderhoud, met het oog op een doorzichtige vergelijking met de door belanghebbende in het onderhavige tijdvak uit een andere EU-lidstaat ingevoerde rekening moet worden gehouden met de in de koerslijst onderscheiden criteria, waaraan die auto en de referentie-auto gemeenschappelijk voldoen. Waardeverminderingsfactoren als hiervoor vermeld, die niet afzonderlijk in de koerslijst zijn opgenomen of die, ofschoon wel in de koerslijst opgenomen, niet te bepalen zijn bij gebrek aan gegevens omtrent de staat van de concrete auto op het peilmoment, mogen behoudens tegenbewijs worden geacht op een gemiddeld niveau te liggen (vgl. HR 6 december 2002, nr. 37666, ECLI:NL:HR: 2002:AE4811).

Belanghebbende heeft onweersproken gesteld dat in de gehanteerde koerslijst van XRAY de staat van onderhoud niet als afzonderlijke waardeverminderingsfactor is opgenomen. Bijgevolg mag de staat van onderhoud van de referentieauto – behoudens tegenbewijs – geacht worden op een gemiddeld niveau te liggen. De Inspecteur heeft dit niet bestreden.

Belanghebbende heeft vervolgens, onder verwijzing naar de in het taxatierapport vermelde schade, gesteld dat de auto ten tijde van de registratie in een mindere dan gemiddelde staat verkeerde, en dus in vergelijking met de referentieauto uit de koerslijst minder waard was. Daarnaast wijst belanghebbende op een tot de gedingstukken behorende kopie van een bewijs van de laatste onderhoudsbeurt van de auto de dato 10 maart 2016, waaruit blijkt – aldus belanghebbende – dat sprake was van achterstallig groot onderhoud aan de auto nu daarop is aangegeven dat aan de auto ten laatste bij een kilometerstand van 78.000 onderhoud had moeten plaatsvinden. In het taxatierapport van belanghebbende zijn voor het te plegen onderhoud op blz 20-21 bedragen opgenomen van € 650 en € 336 exclusief BTW.

Op grond van het door belanghebbende overgelegde taxatierapport, het bijgevoegde fotomateriaal en de toelichting ter zitting acht het Hof het aannemelijk dat de auto ten tijde van de registratie wel enige schade heeft gehad die uitgaat boven die van een gemiddelde referentieauto (de ‘normale gebruikssporen’) en dat de staat van onderhoud van de auto minder was dan die van de referentieauto uit de koerslijst. Echter, een groot deel van de door belanghebbende opgevoerde kosten van schade, die volgens belanghebbende tot een waardevermindering van de auto leiden acht het Hof – tegenover de gemotiveerde betwisting door de Inspecteur – niet aannemelijk gemaakt, in die zin dat naar het oordeel van het Hof in zoverre slechts sprake is van normale gebruiksschade passend bij een auto van het merk en type als de onderhavige en met een leeftijd van drie jaar en ruim negen maanden en een kilometerstand van ruim 75.000. Dit laatste geldt met name voor de staat van de carrosserie en de velgen.

Op grond van hetgeen hiervoor is overwogen en de bedragen van de door belanghebbende overgelegde schadecalculatie, acht het Hof een, boven de normale gebruiksschade uitgaande, schade van de auto aannemelijk van € 3.500, waarvan bij de bepaling van de handelsinkoopwaarde van de auto in beschadigde staat 72% in aanmerking wordt genomen. De handelsinkoopwaarde in beschadigde staat bedraagt alsdan € 45.798 -/- € 2.520 = € 43.278. De afschrijving kan dan worden bepaald op ((€ 146.900 -/- € 43.278) : € 146.900) x 100% = 70,54%. De door belanghebbende ter zake van de registratie van de auto verschuldigde BPM bedraagt daarmee 29,46% van € 42.582 = € 12.544. De naheffingsaanslag dient dus te worden verminderd tot een bedrag van € 12.544 -/- € 8.810 = € 3.734.