6.1.

Bij genoemd tussenarrest heeft het hof [appellante] toegelaten tot het leveren van bewijs dat:

6.2.

[appellante] heeft daartoe drie getuigen doen horen: de heer [bestuurder van de vennootschap 1] (hierna: [bestuurder van de vennootschap 1] ), zijnde de bestuurder van [appellante] , de heer [getuige 2] (hierna: [getuige 2] ) en mevrouw [getuige 3] (hierna: [getuige 3] ). De notaris c.s. heeft afgezien van contra-enquête.

6.3.

Het hof is van oordeel dat [appellante] het bewijs van haar stelling dat de borgen ten tijde van het opstellen van de notariële akte de genoemde zaken in eigendom hadden niet heeft geleverd. Het hof overweegt daartoe als volgt.

6.4.

Wat betreft de auto’s die de borgen in bezit hadden, heeft [bestuurder van de vennootschap 1] verklaard dat de auto’s waren geleased bij een garage in [plaats]. Ook [getuige 2] heeft dit verklaard. Uit deze verklaringen leidt het hof af dat deze auto’s waarin de borgen (en hun dochters) reden, eigendom waren van de leasemaatschappij en niet van de borgen. Het bewijs dat de auto’s eigendom waren van de borgen is dus niet geleverd.

6.5.

Wat betreft de horloges heeft [bestuurder van de vennootschap 1] verklaard dat [borg 2] altijd dure horloges droeg, en dat hij horloges van het merk Rolex en Cartier had. [bestuurder van de vennootschap 1] heeft niet concreet verklaard over het moment waarop [borg 2] deze horloges in bezit had, en met name of dit in de periode is geweest ten tijde van het vestigen van de zekerheidsrechten in december 2009 of januari 2010. [bestuurder van de vennootschap 1] heeft verder verklaard dat hij over deze horloges niet met [borg 2] heeft gesproken, maar dat hij zelf kon zien dat [borg 2] deze horloges droeg. [bestuurder van de vennootschap 1] heeft echter geen details gegeven over deze horloges. De verklaring van [bestuurder van de vennootschap 1] overtuigt het hof daarom niet van het feit dat het bij deze horloges daadwerkelijk ging om exemplaren van de desbetreffende merken. Over een horloge van het merk Patek Philippe heeft [bestuurder van de vennootschap 1] verklaard dat [borg 2] een horloge van dit merk zou gaan aanschaffen in Maastricht. Dit zou in de periode tussen 2006 en 2008 zijn geweest, volgens [bestuurder van de vennootschap 1] . Uit deze verklaring kan het hof niet opmaken dat dit horloge ook daadwerkelijk door [borg 2] is gekocht en dat hij daarover nog de beschikking had in de periode waar het hier om gaat, namelijk december 2009 of januari 2010.

6.6.

[getuige 2] heeft verklaard over de periode waarin hij in loondienst werkte in een bedrijf van [borg 2], te weten van 2000 tot in 2008. Aangezien [getuige 2] heeft verklaard dat hij na zijn vertrek in 2008 geen contact meer heeft gehad met [borg 2], kan het hof uit zijn verklaring niet afleiden dat [borg 2] in de relevante periode (december 2009 / januari 2010) genoemde horloges (nog) in eigendom had.

6.7.

Uit de verklaring van [getuige 3] , werkzaam bij [appellante] en getrouwd met [bestuurder van de vennootschap 1] , heeft het hof evenmin de overtuiging gekregen dat de borgen beschikten over de genoemde horloges in de relevante periode. Uit eigen beweging heeft [getuige 3] slechts verklaard over andere zaken die de borgen hadden (dure schoenen, jassen en sieraden). Op de vraag van de raadsheer-commissaris welke opvallende spullen de borgen verder nog hadden, verklaarde [getuige 3] : een boot, een buitenzwembad, de nieuwste telefoons, een aansteker van Cartier en gouden pennen. Zij verklaarde niet over horloges. Pas na daarop gerichte vragen van de advocate van [appellante] verklaarde [getuige 3] dat [borg 2] ook horloges had, namelijk verschillende Rolexen, een Cartier en een Patek Philippe. Net als [bestuurder van de vennootschap 1] heeft [getuige 3] verklaard dat zij over deze horloges niet met [borg 2] heeft gesproken. Zij heeft daarnaast verklaard geen kenner te zijn van horloges maar dat zij wel aan de horloges van [borg 2] kon zien om wat voor merk het ging. Het hof acht dit weinig geloofwaardig. Uit de verklaring van [getuige 3] is bovendien niet af te leiden of [borg 2] ook beschikte over de horloges in de periode december 2009 of januari 2010. Zij heeft verklaard de Rolex(en) te hebben gezien op feesten, waarvan één kennelijk medio juli 2009 heeft plaatsgevonden, en op momenten dat [borg 2] bij [appellante] op kantoor kwam. Dit is wat betreft de relevante tijdsperiode onvoldoende concreet.

6.8.

6.9.

Ook de vordering tot vergoeding van buitengerechtelijke kosten is niet toewijsbaar. Op de vorderingen van [appellante] is het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten niet van toepassing. Uit de stellingen van [appellante] over de werkzaamheden ter vaststelling van aansprakelijkheid en verkrijging van voldoening buiten rechte volgt niet dat meer of andere werkzaamheden zijn verricht dan werkzaamheden waarvan de kosten op grond van artikel 6:96 lid 3 BW in verbinding met artikel 241 Rv in een procedure niet voor vergoeding in aanmerking komen.

6.10.

Nu de vorderingen tot vergoeding van schade niet toewijsbaar zijn, heeft [appellante] onvoldoende belang in de zin van artikel 3:303 BW bij de gevorderde verklaringen voor recht, zodat deze ook niet toewijsbaar zijn. Daarmee falen de grieven I en II.

6.11.

Ten slotte volgt uit het voorgaande dat [appellante] terecht in de proceskosten is veroordeeld, zodat ook grief VI faalt. De slotsom is dat het bestreden vonnis, nu de grieven falen althans niet tot vernietiging daarvan kunnen leiden, zal worden bekrachtigd. [appellante] zal worden veroordeeld in de proceskosten van het hoger beroep. Deze worden aan de zijde van de notaris c.s. begroot op:

6.12.

De nakosten en de gevorderde wettelijke rente over de proceskosten en nakosten zullen worden toegewezen op de wijze als in het dictum bepaald.