Aan belanghebbende zijn op 7 december 2018 aanslagen inkomstenbelasting, premies AOV/AWW, premie AVBZ en premie BVZ voor het jaar 2017 opgelegd naar een belastbaar en premie-inkomen van NAf 90.621.

Belanghebbende heeft op 15 november 2018 daartegen bezwaar gemaakt.

De Inspecteur heeft bij uitspraken op bezwaar van 6 december 2019 de aanslagen gehandhaafd.

Belanghebbende heeft op 5 februari 2020 tegen de uitspraken van de Inspecteur beroep ingesteld bij het Gerecht. Daarvoor is een bedrag aan griffierecht betaald van NAf 50.

De Inspecteur heeft op 12 en 20 januari 2021 verweerschriften ingediend.

Op 20 januari 2021 is er telefonisch contact geweest tussen belanghebbende en de belastinggriffie over de ingediende verweerschriften. Daarbij heeft belanghebbende aangegeven op de hoogte te zijn van de datum en het tijdstip van de zitting.

De zitting heeft plaatsgevonden op 21 januari 2021 te Willemstad. Belanghebbende is zonder bericht niet verschenen. Namens de Inspecteur is verschenen [A]. Door de maatregelen vanwege het corona-virus heeft de rechter de zitting geleid via een videoverbinding.

Belanghebbende exploiteert een plantage onder de naam [Q].

Belanghebbende heeft in zijn aangifte inkomstenbelasting voor het jaar 2017 de volgende kostenposten in aanmerking genomen:

Bij het vaststellen van de aanslagen heeft de Inspecteur de aftrek van de personeels- en huurkosten gecorrigeerd, alsmede 40% van de kosten voor water, elektra en benzine.

In artikel 29, lid 1, Algemene landsverordening Landsbelastingen (hierna: ALL) is bepaald dat degene die bezwaar heeft tegen een hem opgelegde belastingaanslag, binnen twee maanden na de dagtekening van het aanslagbiljet een gemotiveerd bewaarschrift kan indienen bij de Inspecteur.

Het onderhavige aanslagbiljet is gedagtekend op 7 december 2018. Het bezwaar is ingediend op 15 november 2018, dus vóór de dagtekening van het aanslagbiljet. In dat geval blijft niet-ontvankelijkverklaring achterwege indien de belastingaanslag ten tijde van het indienen van het bezwaar reeds tot stand was gekomen of belanghebbende redelijkerwijs kon menen dat dit het geval was (GEA Curaçao 20 december 2019, ECLI:NL:OGEAC:2019:286). Daarvan is in dit geval sprake. Gelet hierop is het bezwaar ontvankelijk.

De belastingplichtige heeft in de regel de bewijslast voor de feiten die tot een verlaging van de verschuldigde belasting leiden. Deze bewijslastverdeling brengt mee dat indien er twijfel bestaat over het door belanghebbende gestelde, dit ten nadele werkt van belanghebbende. In het onderhavige geval dient belanghebbende dus bewijs te leveren voor de personeels- en huurkosten, alsmede voor de kosten voor water, elektra en benzine. Naar het oordeel van het Gerecht heeft belanghebbende op generlei wijze voornoemde aftrekposten onderbouwd – bijvoorbeeld met een verzamelloonstaat of betalingsbewijs voor de personeelskosten – zodat belanghebbende niet is geslaagd in zijn bewijslast.

Gelet op het vorenstaande dient het beroep ongegrond te worden verklaard.